museum carel visser amsterdam 1991

 
 
 
tijdsduur: extralongterm 15_30 jaar
project: public building
projectdatum: 1990
projectnaam: museum carel visser
cliënt: workshop berlage instituut
waar: in de tuin van het weeshuis ontworpen door aldo van eyck in amsterdam nl
onderwerp: Museum voor Carel Visser, Workshop Berlage instituut, Amsterdam 1991.
beschrijving: Uitgangspunt voor mij in dit ontwerp voor de workshop was om een aantal in zichzelf karakteristieke ruimtes aan te bieden aan de kunstenaar, opdat hij zelf de sculpturen een plaats zou kunnen geven. Enerzijds heeft het museum als witte doos mijns inziens een vervlakking teweeg gebracht van de bijdrage die de architectuur kan leveren aan de ervaring van een kunstwerk. Anderzijds moet die bijdrage nimmer gelijk staan aan een simpele illustratie van de intenties van de kunstenaar. Dit zou een al te eenduidige interpretatie van het werk tot gevolg hebben.
Het concept van het gebouw kwam voort uit de werkwijze van de kunstenaar. Dit leidde tot de keuze om bepaalde, kenmerkende elementen van het werk van Carel Visser te distilleren, te veralgemeniseren en vervolgens om te zetten naar een architectonisch vocabulaire.
Het werk van Carel Visser verloopt van een duurzaam verbinden van gelijksoortige materialen, die vooral de 'zwaarte' van de beelden benadrukken, tot een los stapelen van zeer uiteenlopende materialen, die een zekere 'lichtheid' aan de beelden meegeven. Karakteristiek voor het gehele oeuvre is de fascinatie voor de balans. Het ontwerp van het paviljoen polariseert deze werkwijzen door een 'zwaar' deel verzonken in de aarde, en een 'licht' deel zwevend in de lucht te laten balanceren op maaiveldniveau.
"Via de garage deuren beland je op een entresol. Vandaar kun je met een trap, (waarlangs evenwijdig een buitentrap geplaatst is naar een vijver) naar beneden en bots je tegen een glazen lift. Je vervolgt je weg langs deze lift en betreedt een grote kelderruimte. Aan deze ruimte grenst een klein kamertje, waarin bovenlicht valt. De kelderruimte gaat over in een lage ruimte met een glazen dak. Door dit glazen dak steekt een spiltrap met een luik dat je moet openen om de erbovenliggende 'buiten'kamer te bereiken. Naast deze ruimte is een ante-chambre, waar je zowel zicht hebt op het kleine kamertje en de kelderruimte als op het dakterras, dat je via een trapje kunt bereiken. Vanuit dit terras kun je met de lift weer naar beneden."
team:
stadium: schetsontwerp
materialen:
documentatie: