AEX
EventArchitectuur
Door Guus Beumer
(Artikel verschenen in catalogus Amsterdam -Exposé (AEX) van het Stedelijk Museum Amsterdam waarin de voorstellen tot gemeenteaankoop in 2000 voor de afdeling toegepaste kunst en industriële vormgeving getoond worden. EventArchitectuur richtte de tentoonstelling in en de tentoonstelling zelf werd ook aangekocht door het museum.)
De naam van dit ontwerpbureau lijkt allereerst ingegeven door de actualiteit. EventArchitectuur ligt immers in het verlengde van een reeks aan hybridische begrippen die kenmerkend zijn voor het moderne vocabulaire als MusicFactory, PartyDesign, FoodStyling en GardenArt. Het gebruik van het engels versterkt nog eens dit vermoeden. Die taal is immers een voorwaarde wanneer de dynamiek van het hier en nu opgeroepen moet worden. Het vereist een andere kennismaking met de verschillende projecten van eventarchitectuur voor dat men enthousiast wordt over de naam van dit bureau en het werk van initiatiefnemer Herman Verkerk. Pas dan blijkt het gebruik van het begrip eventarchitectuur voorbij de beeldvorming te reiken en door de ambitie van het bureau te worden gedragen. De letterlijke vertaling van event is gebeurtenis en zo dient de portefeuille van dit bureau zich ook aan; als een serie gebeurtenissen. Niet zozeer de verschillend in schaal, maar die in tijd karakteriseren het werk van Eventarchitectuur. Voor architect verkerk draagt zijn discipline nog steeds het vooroordeel met zich mee dat het zich uitsluitend met bouwen bezig zou houden. Een vergissing, want architectuur gaat volgens verkerk in de eerste plaats over ruimte en het potentieel aan ervaringen, aan gebeurtenissen die ruimtes kunnen oproepen. Met EventArchitecuur tracht hij dit potentieel aan te spreken. De middelen die verkerk hiervoor inzet zijn divers; Geur, licht, muziek, tekst, fotografie, en film ontstijgen aan de gebruikelijke materialiteit van de architectuur. Even divers als de verbindingen die verkerk per keer aangaat met anderen. Verkerk: 'Ik ben niet geïnteresseerd in het exploiteren van een persoonlijk handschrift. Ik ben op zoek naar verwantschap." Illustratief hiervoor zijn de shows van Alexander van Slobbe die in nauwe samenwerking met vormgever Bart Guldemond worden ontworpen. Shows die niet zozeer een theatrale alswel ruimtelijke interpretatie van een collectie proberen te geven. Of het onlangs gehouden symposium Doors of Perception 5 met als thema Play dat met behulp van onder ander opblaasbare objecten is ingericht. Inflatables, die het resultaat zijn van een samenwerking met kunstenaar Rens Bouma en door hun immateriële kwaliteit de notie van architectuur als ruimte nog eens versterken. Het is wachten op het eerste boek van dit bureau en de ruimte die het daarmee voor zichzelf opeist. De titel zou hoe dan ook een parafrase op het boek van Koolhaas moeten zijn: Short, Medium, Long, Extra Long!
